در این دو روز، تمامی وزرا (به جز وزیر گردشگری و وزیر صمت) به صحن مجلس آمدند و گزارش عملکرد زیرمجموعه خود را درباره “برنامه هفتم” ارائه کردند و دو روز پشت سر هم از ۸ صبح تا نزدیک مغرب، این جلسات به طول انجامید.
اصل این کار خوب بود که مجلس به جای نظارت پسینی، در حین اجرای برنامه هفتم از وزرا گزارش عملکردشان را مطالبه کرد اما از آنجایی که تقریبا ۹۰ درصد نمایندگان به صحبت وزرا گوش نمیدادند، بهتر بود از هر وزارتخانه یک گزارش ۵ تا ۱۰ صفحه ای مکتوب اخذ و بین نمایندگان توزیع شود.
نکته مهم دیگر نیز این است که چون مجلس طبق آئین نامه اداره نمیشود و ماه هاست استیضاح چند وزیر با اراده رئیس مجلس به تعویق افتاده، نهاد پارلمان مانند پلنگ بی دندانی شده که برخی وزرای ناکارآمد حاشیه امن پیدا کرده اند و از این جهت بعد نظارتی مجلس و ضمانت اجرای آن تضعیف شده که امیدوارم با تغییر روند رئیس مجلس، این اشکال تا حد زیادی رفع شود.
مشروح سخنان رئیس جمهور، رئیس مجلس و سایر وزرا و نمایندگان در این دو روز در رسانه های مختلف منعکس شده و قابل رجوع است و البته در این دو روز رای گیری خاصی نیز وجود نداشت که نیاز به شفافیت داشته باشد.
